In de spirit van het delen

In de zomer van 2015 schrijft rapper Jiggy Dje een stuk dat indruk heeft gemaakt. 

“Je kunt het bijna niet zien maar onder die boom ligt een jonge man te slapen, hij ligt daar elke dag. Ik ben nu bijna twee weken in Barcelona en vanuit mijn appartement dat uitkijkt over de zee zie ik hem daar, mits ik naar beneden kijk, altijd liggen. De eerste keer dacht ik er niks of nauwelijks iets van ‘hey een zwerver’ (er zijn er hier meer kan ik bevestigen), later ‘hey hij ligt daar elke avond’ en recentelijk ‘hoe is hij gekomen tot het punt dat hij daar elke avond ligt?’ 

Over de afgelopen weken heb allerlei vrienden op bezoek gehad, per toeval of gepland. Met hen ging ik uit eten, naar clubs, naar het strand en een keerje naar het casino. Op die laatste plek verloor ik op aanraden van één van die vrienden slechts 20 euro, in minder dan een minuut. Ik kan het hebben. Voor deze gozer die slaapt onder mijn zeer aangename optrekje is dat in ieder geval een tijdje eten. Wat ik uitgegeven heb op álle hiervoorgenoemde plekken (inclusief appartement en vlucht) is voor hem wellicht genoeg om een half jaar rond te komen (ik heb het niet uitgerekend dus het is een wilde gok, maar leven op straat zal uitgedrukt in geld niet heel duur zijn neem ik aan). 

Net stond ik weer bij het raam en toen schoot door mijn hoofd ‘ik heb hier een appartement waarin ik meer dan genoeg ruimte heb om iemand anders te laten slapen, waarom doe ik dat niet?’ Dit waren de antwoorden (of vragen) op mijn eigen vraag ‘hij is een zwerver’, ‘kun je hem wel vertrouwen?’, ‘Wat heeft hij aan één of twee nachtjes als hij daarna weer terug op de straat is?’ De doorslag gaf ‘De eigenaar van dit appartement zou gek worden, maar vooral: ik zou de regels (van Airbnb) breken omdat ik niet heb betaald voor een tweede persoon dus juridisch aansprakelijk zijn, een boete ontvangen en in íéder geval niet meer welkom zijn hier.’

Van de week las ik dat de 85 rijkste mensen van de wereld net zo veel geld hebben als de armste 3.5 miljard. Nu ken ik een paar redelijk rijke mensen en een paar redelijk arme maar naar ik vermoed niemand uit één van beider categorieën. Wat ik wel weet is dat de rijke mensen die ik ken niet per se getalenteerder, wijzer of simpelweg beter zijn dan sommige van de arme(re) die ik ken, soms wel maar soms niet. Opvoeding, opleiding, omgeving (allemaal ‘O’s’ toevallig) speelde daar in ieder geval een grote rol: omstandigheden (weer een ‘O’). Ofterwijl: die arme mensen konden (en kunnen) er in veel gevallen niet zoveel aan doen dat ze arm zijn. Natuurlijk lukt het sommige van hen zich te werken of mazzelen uit die benarde positie en dat is top. De ironie is wel dat ik dan veelal zie dat ze zich direct gedragen zoals alle rijke mensen dat doen (restaurants, clubs, strand, casino, je kent het wel) in plaats van zich te bekommeren om mensen met wie ze zich eigenlijk zo goed kunnen identificeren: arme en minder gelukkige mensen. Alsof ze na het vergaren van rijkdom (in welke mate dan ook) dírect vergeten hoe kut het was om te behoren tot die ándere categorie. 

Wij leren onze kinderen hun speelgoed te delen met andere kinderen en lief te spelen, we leren onze volwassenen het tegenovergestelde: wat jíj hebt is van jou en iemand anders moet dat ook maar voor zichzelf zien te regelen en anders is ‘ie gewoon een sukkel. Het lijkt mij statistisch gezien onmogelijk dat die 3.5 miljard mensen allemaal sukkels zijn. Ik heb bovendien het donkerbruine vermoeden dat die groep van 85 niet bestaat uit mensen met wie ik twee weken in Barcelona zou willen hangen. Dat laatste geeft mijzelf hoop, in mijzelf. In de spirit van het delen: bij dezen.”

Bron: Dje, J. (2015). Facebook

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=886779478083652&substory_index=0&id=317584325003173

God van Barcelona

#ElClassico
Op zondag avond wordt de wedstrijd Real madrid tegen FC Barcelona (ook wel El Classico genoemd) gespeeld. Elk jaar zitten liefhebbers twee, soms meerdere keren klaar om te zien welk ploeg het beste is. 

De afgelopen jaren domineren twee spelers tijdens de El Classico. Deze spelers heten Lionel Messi & Cristiano Ronaldo.

#Messi #FCB
Ik loop in de stad Barcelona en het volgende valt mij op.

Messi is een geschenk van god en de koning van Barcelona.
In Catalonie ademt het FC Barcelona.
Er hangen overal vlaggen met het embleem van Barcelona aan de wanden door Gaudi gebouwde panden.
In een cafe, restaurant, discotheek en waar je ook op straat loopt hoor je meerde keren de naam “Messi” vallen. Men is met hem bezig en spreekt graag over hem. 

Op zaterdag 22 november 2014 ben ik naar een wedstrijd van FC Barcelona geweest en is het mij gegeven om Lionel Messi te zien voetballen.

Wanneer Messi aan de bal is galmt het “Messsssiiii, Messssssiiii, Messssssi, Messsssiiii door het stadion genaamd “Camp Nou”. Mensen laten hun waardering blijken door zijn naam te roepen en daarbij hun armen in de lucht te steken en aanbiddende heen en weer buigende bewegingen te maken.
Alsof 120.000 onderdanen buigen voor hun koning. Spraakmakend. Messi dribbelt langs al zijn tegenstanders, waardoor hij de ene na de andere kans creert. Messi wordt meerdere keren door zijn tegenstanders tegen zijn benen geschopt, waardoor Messi valt. Alleen zo kan Messi gestopt worden. Hij grijpt naar zijn been en staat vrijwel direct zonder te zeuren op. Vervolgens scoort hij drie keer. 

Messi maakt zijn 253ste competitie goal voor FC Barcelona en is daarbij de meest productiefste speler aller tijden van de spaanse competitie ooit. Messi breekt een record en wordt geeerd. Ik was hierbij.. Fantastisch.
23 april 2017
Lionel Messi scoort in de laatste minuut, waardoor FC Barcelona wint. Hij maakt tegen aartsvijand Real Madrid zijn 500ste doelpunt voor FC Barcelona.