In de spirit van het delen

In de zomer van 2015 schrijft rapper Jiggy Dje een stuk dat indruk heeft gemaakt. 

“Je kunt het bijna niet zien maar onder die boom ligt een jonge man te slapen, hij ligt daar elke dag. Ik ben nu bijna twee weken in Barcelona en vanuit mijn appartement dat uitkijkt over de zee zie ik hem daar, mits ik naar beneden kijk, altijd liggen. De eerste keer dacht ik er niks of nauwelijks iets van ‘hey een zwerver’ (er zijn er hier meer kan ik bevestigen), later ‘hey hij ligt daar elke avond’ en recentelijk ‘hoe is hij gekomen tot het punt dat hij daar elke avond ligt?’ 

Over de afgelopen weken heb allerlei vrienden op bezoek gehad, per toeval of gepland. Met hen ging ik uit eten, naar clubs, naar het strand en een keerje naar het casino. Op die laatste plek verloor ik op aanraden van één van die vrienden slechts 20 euro, in minder dan een minuut. Ik kan het hebben. Voor deze gozer die slaapt onder mijn zeer aangename optrekje is dat in ieder geval een tijdje eten. Wat ik uitgegeven heb op álle hiervoorgenoemde plekken (inclusief appartement en vlucht) is voor hem wellicht genoeg om een half jaar rond te komen (ik heb het niet uitgerekend dus het is een wilde gok, maar leven op straat zal uitgedrukt in geld niet heel duur zijn neem ik aan). 

Net stond ik weer bij het raam en toen schoot door mijn hoofd ‘ik heb hier een appartement waarin ik meer dan genoeg ruimte heb om iemand anders te laten slapen, waarom doe ik dat niet?’ Dit waren de antwoorden (of vragen) op mijn eigen vraag ‘hij is een zwerver’, ‘kun je hem wel vertrouwen?’, ‘Wat heeft hij aan één of twee nachtjes als hij daarna weer terug op de straat is?’ De doorslag gaf ‘De eigenaar van dit appartement zou gek worden, maar vooral: ik zou de regels (van Airbnb) breken omdat ik niet heb betaald voor een tweede persoon dus juridisch aansprakelijk zijn, een boete ontvangen en in íéder geval niet meer welkom zijn hier.’

Van de week las ik dat de 85 rijkste mensen van de wereld net zo veel geld hebben als de armste 3.5 miljard. Nu ken ik een paar redelijk rijke mensen en een paar redelijk arme maar naar ik vermoed niemand uit één van beider categorieën. Wat ik wel weet is dat de rijke mensen die ik ken niet per se getalenteerder, wijzer of simpelweg beter zijn dan sommige van de arme(re) die ik ken, soms wel maar soms niet. Opvoeding, opleiding, omgeving (allemaal ‘O’s’ toevallig) speelde daar in ieder geval een grote rol: omstandigheden (weer een ‘O’). Ofterwijl: die arme mensen konden (en kunnen) er in veel gevallen niet zoveel aan doen dat ze arm zijn. Natuurlijk lukt het sommige van hen zich te werken of mazzelen uit die benarde positie en dat is top. De ironie is wel dat ik dan veelal zie dat ze zich direct gedragen zoals alle rijke mensen dat doen (restaurants, clubs, strand, casino, je kent het wel) in plaats van zich te bekommeren om mensen met wie ze zich eigenlijk zo goed kunnen identificeren: arme en minder gelukkige mensen. Alsof ze na het vergaren van rijkdom (in welke mate dan ook) dírect vergeten hoe kut het was om te behoren tot die ándere categorie. 

Wij leren onze kinderen hun speelgoed te delen met andere kinderen en lief te spelen, we leren onze volwassenen het tegenovergestelde: wat jíj hebt is van jou en iemand anders moet dat ook maar voor zichzelf zien te regelen en anders is ‘ie gewoon een sukkel. Het lijkt mij statistisch gezien onmogelijk dat die 3.5 miljard mensen allemaal sukkels zijn. Ik heb bovendien het donkerbruine vermoeden dat die groep van 85 niet bestaat uit mensen met wie ik twee weken in Barcelona zou willen hangen. Dat laatste geeft mijzelf hoop, in mijzelf. In de spirit van het delen: bij dezen.”

Bron: Dje, J. (2015). Facebook

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=886779478083652&substory_index=0&id=317584325003173

Met zijn allen in Dortmund.

Woensdag een uur voor de wedstrijd tegen Monaco was er een aanslag gepleegd op de spelersbus van Borussia Dortmund. Alle spelers overleefden de aanslag dankzij middenvelder Bender die de buschauffeur aandrong te rijden voor het leven, nadat hij  verderop de eerste ontploffingen zag afgaan. De ruiten van de bus sprongen eruit waardoor er een speler gewond raakte, namelijk Batra. 

Batra die een stuk glas in zijn arm kreeg, kwam er goed van af. De wedstrijd tegen Monaco gaat logischer wijs niet door. De uefa presteerde het om een uur na de aanslag Dortmund op te bellen, om te mededelen dat de wedstrijd de volgende middag gewoon gespeeld zou worden. #schandalig
De volgende dag verloor Dortmund van Monaco.
#BVB #Monaco #aanslag
 
Vlak na het bomincident bezochten drie vrienden en ik Borussia Dortmund voor een voetbalwedstrijd tegen Eintracht Frankfurt. Na drie uur rijden arriveerde wij in het Ruhrgebied. Het appartement waar wij verbleven lag in het centrum. “Die Deutsche Brattwurst” en bier werd flink genuttigd en er werd door 80.000 mensen luidkeels You never walk alone tot het clublied van Borussia Dortmund gezongen. Ook “Hey Jude” van The Beatles zongen de Dortmund supporters eindeloos mee.
#tienminutenlangheyjude
 
Het verbaast mij elke keer weer hoe leuk het is wanneer mensen zich laten leiden door wat de meerderheid doet in een stadion. Hierbij bedoel ik dat wanneer mensen klappen, andere naast hen mee beginnen te klappen, waardoor jij ook maar beslist mee te klappen. Dit staat bekend als groepsgedrag ook wel collectieve handelswijze genoemd. Een collectiviteit is een eenheid. Supporters staan bekend om hun eendracht. Deze collectiviteit en alles erom heen maakt het leuk om naar een wedstrijd te gaan. Men zegt dat “sport verbroedert”!
#alsdeschaapoverdedamisvolgenermeer
In het stadion zat er nog al een zware meneer van middelbare leeftijd rechts van ons.
Deze meneer was met zijn rechter hand een broodje “Brattwurst” aan het weg kanen, terwijl hij met zijn sjaal in de linker hand uitbundig helikopter bewegingen maakte en daarbij ons bijna raakte. Mijn maat die naast hem zat heeft een deel van de wedstrijd zijn armen verticaal langs zijn lichaam moeten houden.
#anekdote

Wij als toerist supporters hadden het leuk gevonden om mee te doen met de meute, maar helaas kregen wij door enige verdrukking geen kans hiervoor.
Niet veel later zag mijn maat de ruimte toch mee te doen en zwaaide wild met zijn sjaal in de rondte. Fijn. Wij hoorde er bij.
#welldonemate #saamhorigheid

Nadat wij ¼ deel van het stadion naar links zagen kijken. Werden wij nieuwsgierig, dus keken wij naar waar de andere supporters naar keken. Wanneer wij naar links keken deden de mensen die rechts van ons zaten dit ook, maar er was niets te zien. Waar mensenmassa is komt kopieergedrag voor.
#groepsgedrag

 Grensoverschrijdend groepsgedrag is minder leuk.  Voorbeelden hiervan zijn vandalisme, wanneer supporters een speler kwetsen doormiddel van verbale agressie (schelden & spreekkoren)of wanneer zij fysieke agressie (vechten) vertonen. In het hedendaagse voetbal is grensoverschrijdend groepsgedrag niet te voorkomen. Hierdoor krijgen mensen vooroordelen over voetbalsupporters.
#hamashamashetzijnmaarkakkerlakken

Bij Borussia Dortmund zitten er (uit)supporters van de tegenstander tussen het (thuis)publiek van Dortmund. In Nederland kan dit niet.
Zo zijn er ooit Feyenoord supporters door Willem II supporters van de tribune gegooit, omdat er Feyenoord fans tussen het thuispubliek van Willem II zaten. 
Zo’n subgroep bevestigt de vooroordelen van sommige mensen, waardoor alle voetbalsupporters met die subgroep wordt geassocieerd.  Zo wordt al snel een grote gespierde man met tattoos dat een stadion binnen loopt, gestereotypeerd als hooligan terwijl hij samen met zijn dochtertje op de kids tribune zit.

Marathon Rotterdam “Runnershigh 2.0”

#entourage
Vandaag is de marathon van Rotterdam. Je voelt de spanning wanneer je voor de zoveelste keer met 20 graden celsius in de startvakken staat te wachten tot het startschot wordt gegeven.

Op deze voorjaarsdag kijk je omhoog en zie je boven het start/finish platform iets glinsteren. Je zou bijna denken dat dit de zon is die je door de bomen ziet glinsteren. Wanneer je goed kijkt zie je dat het natuurlijk de glinstering is van een gouden microfoon.
 Jij kijkt nog eens goed en begint te glunderen wanneer jij een gedrongen ventje in een witpak ziet staan. Hij draagt een gouden bril met paarse glazen. De marathon van Rotterdam behoudt zijn vaste ritueel en uniciteit.
Net als elk jaar komt Lee Touwers met een bekend nummertje de boel verbouwen. Duizenden mensen zingen sentimenteel “You never walk alone” mee en de sfeer is fantastisch.  Het blijft aantrekkelijk om je elk jaar weer in te schrijven voor dit evenement.

#Eigenloopervaring

Waarom schrijf je je in voor een hardloopevenement?

Wanneer je start met hardlopen kan dat behoorlijk saai zijn.
Mensen zeggen “jeetje ga je 10 km hardlopen? Knap hoor, ik zou het niet kunnen. Snap niet dat jij hardlopen zo leuk vindt, jij liever dan ik”. 

Zo dacht ik er ook over.

#therapie
Ik ben niet uit eigen initiatief begonnen met hardlopen.
Na het overlijden van mijn jongere zus zocht ik verkeerde afleiding. Mijn omgeving merkte dit op. Tijdens werk ontving ik onverwachts een email met de bevestiging dat ik mij had ingeschreven voor de 10 km van de City Pier City loop.

Scheldend zocht ik uit welke dwaas mij had ingeschreven. Ik kwam erachter dat mijn pa de boosdoener was.
 Ik had 0% motivatie en zei tegen mijn pa dat hij niet goed was. Ook zei ik dat ik onmogelijk die 10 km ga lopen. Mijn vader lachte en zei  “je kijkt maar”. Uiteindelijk ben ik gaan trainen.

Het hardlopen zelf was niks, maar het fijne gevoel na het lopen gaf mij voldoening. Ik voelde mij minder neerslachtig. Ik liep de CPC uit en Ik vond de entourage van een loop evenement geweldig.
Nadat ik klaar was met de CPC schreef ik mij gelijk in voor de marathon van Rotterdam, Golden ten Delft, Royal ten Den Haag. Inschrijven voor een evenement stimuleerde mij om te gaan hardlopen. Bij elk evenement   stond mijn familie mij op te wachten bij de finish. Zij schreeuwde trots mijn naam wanneer ik langsliep.

#Runkeeper
Ik downloade de Runkeeper app om mijn kilometers en tijden bij te houden. Ik liep zo’n 30 km verdeeld over een week. Daarnaast liep ik steeds sneller en beter. Ook verloor ik gewicht. Mijn vrienden noemden mij de witte keniaan #komisch. Statistieken motiveerde mij tot het uiterste te gaan.

#runnershigh
Na een tijdje had ik de runnershigh gevonden.  Na elk 5 km begon ik te dromen en liep ik in een soort roes.  Tijdens het lopen kreeg ik kippenvel en rillingen dit voelde intens goed. Ik liep zwevend mijn kilometers uit.
Bij de laatste kilometers dacht ik altijd sterk aan mijn overleden zusje. Dit emotioneerde mij steeds opnieuw voornamelijk wanneer ik op een evenement liep.

#halvemarathon
Ik schreef mij voor de derde keer in voor de CPC, maar dit keer voor de halve marathon.  ik trainde en liep voor het eerst 21 km uit. #doodloper

#ncfs #cf
Ik melde mij aan om voor de stichting van de ziekte waar mijn zusje aan leed te lopen op de damtotdamloop. Via social media en whatsapp deed ik een oproep aan mijn familie, kennissen en vrienden om mij te sponsoren.
Ik haalde een bedrag van bijna 2000 euro op.
Ik was ontzettend blij met de liefde, steun en de bijdrages die ik had gekregen.

Ik liep de laatste kilometers van de 16 km en ik dacht zoals altijd aan mijn zusje. Wanneer ik bijna de eindstreep had gehaald hoorde ik tussen alle housemuziek door twee nummers  die ook op de uitvaart van mijn zusje werden afgespeeld.
Toeval of niet het was voor mij de bevestiging dat zij erbij was.

Met dit gevoel heb ik het verlies na 3 jaar eindelijk een plekje kunnen geven. Hardlopen heeft mij bij een rouwproces geholpen.

The sky is the limit

The sky is the limit

#Nostalgischegedachten
Terwijl ik een blog aan het schrijven ben, denk ik aan vroeger. De gedachten stromen door mijn hoofd.

Een tijd terug begonnen mijn avonden om 23.30 uur en eindigde om 4.00 uur. Dit waren de tijden dat ik leefde en ook de avonden waar mijn maten en ik mee rapten met young, wild and free van Wiz Khalifa en losjes gingen op latinhouse. Onverwachts stonden mijn maten en ik bij elkaar voor de deur en hingen rond. Met plezier kijk ik terug naar dit hoofdstuk.
#tijdenveranderen #nopressure

Niet heel veel later moet er gepland worden om met elkaar af te spreken. Sommige maten spreek ik dagelijks en sommige maten wekelijks of zelfs maandelijks. Jammer, maar thats life.

#evenuithetoognooituithethart

#eigenwereld #motivatie

Leeftijdsfase 18-30 jaar.

Dit is de fase van hard studeren en werken. Hoe overleven wij deze fase? Uiteindelijk richten individuen zich op persoonlijke doelen die behaald moeten worden.

#worksmart

Ook krijgt iedereen te maken met levenfases die minder soepel verlopen. Oorzaken kunnen verkeerde keuzes zijn of andere ingrijpende gebeurtenissen zoals het verlies van iemand of een gebroken hart.

Ik heb mij eens laten vertellen wanneer het minder gaat dat hoofdstuk vanzelf afloopt en er ook vanzelf een nieuw hoofdstuk begint.

Hoe begin je een nieuw hoofdstuk?
Bedenk een realistisch doel voor jezelf. Denk groot maar onderneem klein. Laat je inspireren door motiverende quotes van tumblr of haal motiverende teksten uit muziek. “Er is geen weg naar succes, want succes is de weg” dit is een zin uit het nummer “ambiance” van Jiggy Dje. Wanneer er een belangrijke fase aankomt denk ik hieraan.

Daarbij is het belangrijk om een korte termijn doel te bedenken dat haalbaar is. Wanneer jij je doel behaald, zal dit naar meer smaken. Stel meer doelen en zorg voor succes ervaringen. Kijk vooruit, niet naar het verleden. Het positieve zal winnen van het negatieve. Dit zal er voor zorgen dat “succes de weg wordt” en jij je zelfverzekerder gaat voelen, waardoor jij beter zal functioneren. #zelfontplooiing

#naregenkomtzonneschijn

It is what it is, accept and move on.

Laat los en accepteer de situatie.

Wat versta ik onder acceptatie? 

Voor mij is acceptatie het kunnen los laten van negatieve, overheersende gedachten & nare gevoelens die zijn ontstaan door minder leuke #foktop gebeurtenissen.
Van het een komt het ander. Een individu gaat zich naar deze 3 factoren gedragen. #nietdoen

Hieronder beschrijf ik een minder leuke gebeurtenis:

Jij zit 28 maart tweeenhalf uur in de trein vanuit Groningen naar Amsterdam. Jij bent onderweg naar het concert van Drake in het ziggodome. Wanneer jij al een uur in de rij aan het wachten bent om uberhaupt die ziggodome binnen te komen ben jij uiteindelijk binnen en besef jij “hellyeah, eindelijk maak ik (nadat ik meerdere keren mijn afspraken moest verplaatsen) Drake real life mee”.

Het is 21.00 uur de show kan elk moment beginnen, maar er gebeurd niets.
Om 22.00 uur komt er een mevrouw het podium op om het publiek toe te spreken. Deze mevrouw komt met het slechte nieuws dat Drake ziek (de geruchten gaan dat het een badtrip was, maar ik bemoei niet, #YOLO is the motto was het toch? #nofence love Drizzy) is geworden…Maar gelukkig brengt deze mevrouw ook goed nieuws, namelijk dat Drake de dag erna wel gewoon kan optreden. Op naar Groningen, lekker slapen, en tot morgen.

Overigens ben ik geen erkent loslater maar ken ik wel twee soort gelijke modellen dat een ondersteuning kan bieden 

“De G schema’s”.

Overigens ben ik geen erkent loslater maar ken ik wel twee soort gelijke modellen dat een ondersteuning kan bieden 

“De G schema’s”.

Wij hebben een nederlandse variant van de 5G schema & Rationeel Emotieve Therapie 4G schema.

“5G schema”:

Tik in op google “5G schema” voor specifieke uitleg:
1 Gebeurtenis: Drake blaast concert voor derde keer af.
2 Gedachten: Ik ga nooit meer naar Drake.
3 Gevoel: Wanhoop.
4 Gedrag: Je steekt je Drake shirt in brand.
5 Gevolg: Je gaat nooit meer naar concerten.

“RET 4G schema”:

De gebeurtenis, gedachten, gevoelens & gedrag breng je in kaart. Dit doe je door uitgebreidt te beschrijven wat er gebeurde en wat je dacht, voelde en deed.

Stel bij alle G’s de waarom & hoe anders vraag aanjezelf:
Waarom denk ik zo bij deze gebeurtenis?
Waarom voel ik mij zo bij deze gedachten?
Hoe kan ik het anders doen?
Wat levert het mij op? 

Wie interesse heeft en dit concreet wil hebben kan beter googlen. “RET 4 G schema” voor een stukje bewustwording.